بررسی جایگاه «ولایت» در فقه تربیتی؛ اقتدار سیاسی به مثابه اقتدار تربیتی

در دومین نشست از سلسله برنامه‌های علمی «تربیت حماسی»، حجت‌الاسلام والمسلمین دکتر سیدنقی موسوی با تبیین پیوند میان مفهوم «ولایت» و «تربیت»، بر ضرورت نگاه حکمرانی به مسئله تربیت در نظام اسلامی تأکید کرد.

اندیشکده فقه تربیت دانشگاه امام صادق (ع) با همکاری پردیس خواهران دانشگاه علوم اسلامی رضوی، دومین نشست از سلسله نشست‌های علمی «تبیین مقدماتی پیرامون ساحت تربیت حماسی» را برگزار کرد.

در این نشست، حجت‌الاسلام والمسلمین دکتر سیدنقی موسوی، معاون پژوهش و فناوری دانشگاه فرهنگیان، به ارائه تحلیلی جامع پیرامون رابطه ماهوی تربیت و مفهوم «ولایت» پرداخت.

دکتر موسوی در این نشست با طرح پنج نکته کلیدی، تربیت را از منظر فقهی در جایگاه «ولایت» تبیین کرد.

وی با بررسی دیدگاه‌های مختلف در ماهیت تعامل مربی و متبی، بازگشت به مفهوم «ولایت» را به عنوان زیربنای اقتدار تربیتی دانست و ادامه داد: مفهوم ولایت، پیوند میان رابطه خرد (والد-فرزندی و معلم-شاگردی) و رابطه کلان (حکمرانی و جامعه) را به درستی تبیین می‌کند.

دکتر موسوی، در بخش دیگر سخنان خود به تبیین سطح کلان تربیت در قالب «حکمرانی اسلامی» پرداخت و اظهار کرد: در سطح کلان، اقتدار سیاسی حاکم اسلامی، منطبق بر اقتدار تربیتی اوست.

وی افزود: بر اساس مبانی امام خمینی (ره) و امام شهید (رحمت الله علیه) حاکم اسلامی دارای ولایت بر تربیت جامعه نیز است؛ امری که با دیدگاه‌های مادی که حاکم را تنها ارائه‌دهنده خدمات رفاهی می‌دانند، تفاوت بنیادین دارد.

حجت الاسلام والمسلمین همچنین با استناد به نامه ۵۳ نهج‌البلاغه به مالک اشتر، بر جایگاه «هدایت» در مقابل «خدمت‌گزاری صرف» تأکید کرد.

معاون پژوهش و فناوری دانشگاه فرهنگیان در ادامه، مشروعیت نفوذ و تصرف ولی در امور مولی‌علیه را مستند به اذن الهی دانست و گفت:  تمامی اقدامات تربیتی و اقتدار ولی، مشروط به تحقق «غبطه و مصلحت مولی‌علیه» است.

شایان ذکر است این نشست با پاسخ به پرسش‌های علمی حضار به پایان رسید.